احكام وضوى جبيره چيزى كه با آن زخم و شكسته را مى بندند و دوايى كه روى زخم و مانند آن مى گذارند جبيره ناميده مىشود . مسأله 330 - اگر در يكى از جاهاى وضو زخم يا دُمَل يا شكستگى باشد چنانچه روى آن باز است و آب براى آن ضرر ندارد بايد به طور معمول وضو گرفت . مسأله 331 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت و دستها است و روى آن باز است و آب ريختن روى آن ضرر دارد ، چنانچه كشيدن دست تر بر آن ضرر ندارد ، احتياط واجب آن است كه دست تر بر آن بكشد و احتياط مستحب آن است كه بعد پارچه پاكى روى آن بگذارد و دست تر را روى پارچه هم بكشد و اگر اين مقدار هم ضرر دارد يا زخم نجس است و نمىشود آب كشيد بايد اطراف زخم را به طورى كه در وضو گفته شد از بالا به پايين بشويد و واجب است پارچه پاكى روى زخم بگذارد و دست تر روى آن بكشد ، و اگر گذاشتن پارچه ممكن نيست بايد اطراف زخم را بشويد و بنابر احتياط واجب تيمم بنمايد . مسأله 332 - اگر زخم و دمل يا شكستگى در جلوى سر يا روى پاها است و روى آن باز است چنانچه نتواند آن را مسح كند بايد پارچه پاكى روى آن بگذارد و روى پارچه را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند و اگر گذاشتن پارچه ممكن نباشد مسح لازم نيست ولى بايد بعد از وضو تيمم نمايد . مسأله 333 - اگر روى دمل يا زخم يا شكستگى بسته باشد چنانچه باز كردن آن ممكن است و آب هم براى آن ضرر ندارد بايد باز كند و وضو بگيرد چه زخم و مانند آن در صورت و دستها باشد يا جلوى سر و روى پاها . مسأله 334 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت يا دستها باشد و بشود روى آن را باز كرد چنانچه ريختن آب روى آن ضرر دارد و كشيدن دست تر ضرر ندارد احتياط واجب آن است كه دست تر روى آن بكشد و مستحب است بعد پارچه پاكى هم روى آن بگذارد و دست روى پارچه نيز بكشد .